depremlerden en çok şairler korkar.
yürekleri en kırılgan fay hattının
çünkü tam üzerinde olandır onlar.
ve en çok şairlerin başına gelir korkulanlar.
bir sabah belki gün doğarken
ya da güneş tam onikiyi vururken
en çok şairler ölür.
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Hiçbir şey olmasın şairlerimize çok acı çektiler çok üzüldüler mümkün olsa pamuklar içinde saklasak onları iyi baksak gözetsek. Bir şey olmasın şairlerimize hasta olmasın, ölmesinler, sorgulanmasınlar gerçekleri söylüyorlar diye.
unutmaktan/unutulmaktan en çok şairler korkar.
çünkü onlardır taşıyan vefanın gözlerini omuzlarında...
belki de bu yüzdendir kaleme sıkı sıkıya sarılışımız...
tebrikler üstadım...
şairler kendileri saplar hançerlerini sırtlarına.
muhteşem bir saptama olmuş, neden şairler en fazla etkilenen olur ,acaba kimsenin göremediği kalp gözleriyle gördüklerinden mi?
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta