Şairler Tek Yaşar Şiiri - Salim Erben

Kalabalık içre sürgün gezerler,
Kendi gölgesine çarpar yürürler.
Herkesin güldüğü yalan dünyada,
Bir gizli kederi erken görürler.

Çayının deminde yalnızlık kokar,
Bir kırık kalemi kendine dosttur.
Gecenin koynunda mum gibi erir,
Dünyanın hırsları gözünde boştur.

Hece hece örer kendi tahtını,
Taş kemerlere hep fısıldar adını.
Kimseler anlamaz onun derdini,
Hüznün buğusunda bulur tadını.

Bir sükut bürür de bütün kelamı,
İçindeki sesle konuşur durur.
Herkes el sallasa ne fayda ona,
Yalnız yüreğin rıhtımında uyur.

Çekilir köşeye sessizce salim,
Ardında bir dua, birkaç dilim...
Şairler ölür de kalabalıkta,
eli elinde yârin dik başlı gelin