Kalem, kağıt ve oda elindeydi
Birden ruhuna bir şiir değdi
Kalem mızrak oldu, kağıt kalkan
Kelime savaşının içindeydi
Ruhunda budanan ormanların
Ağaçtan yapılma kafesindeydi
Eline düştü insanların
Çünkü kendinin peşindeydi
Vehim kıvılcımla akılda yürüdü
Perde perde çoğaldı ihtimal
Kafiye şiirin içine öksürdü
Birden kılıca davrandı hayal
Hüzün atını dağlara sürdü
Hüzün dağ başı eşkıya oldu
Geceyle bir oldu, günü öldürdü
Şiir uyanılmaz bir rüya oldu
Şimdi ne yazabilirim şiire dair
O beni bilir, ben onu bilmem
Üzerimde biriken kire dair
Şiirden başka da konu bilmem...
Kayıt Tarihi : 20.05.2026 14:00:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Hikayesi:
.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!