Cana can gülistanda, has şiirler dokuyan.
Kendini insan sayan, insan bilen şairdir.
Hakikate adanmış, yürekleri okuyan,
Büyük kitaptır canlı, en saf gülen şairdir.
Yüzünü çiçekleyen, gönlünü temizleyen,
Gülerek gür yürüyen, güle gelen şairdir.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta