ve şöyle yaptı şair
bir sonbahar mevsiminin bütün yapraklarını doldurdu ceplerine
kalanları da süpürdü kuytulara
elinin tersiyle itekledi bütün yağmurları
yürüdü, yürüdü rüzgarın doğduğu yere
... saçlarında beyaz bir urgan örülüyordu
gülüşüyordu evrenin bekçileri
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta