Kağıt,kalem ol'muşum seni yazarım
Satırlara,mısralara sıkılmadan yazarım
Gece gündüz demeden hep yazmışım
Bıkmadan,usanmadan,sıkılmadan yazmışım
Bir umut'tu seni bana bağlayan
Bir rüyadı hayallerimi süsleyen
Bu karanlık dünyam'da bir ışıktı
Bu sessiz dünyam'da çığlık'tı sanki
Umut ettim hep seni görmeyi
Umut ettim hep senle olmayı
Umut ettim senle yaşamayı
Neyseki umutlar gerçek olmazmış
Bunu öğrendim!
Birgün anlarsın yanlızlığı
Işıkları kapatıp karanlıkta oturmayı
Kimseyle konuşmak istemezsin
Herşey basit gelir sana
Anlamsız gelir hayat sana
bir gün dileklerin,
hayallerin ve isteklerin,
gerçekleşse bile
azrail kapını çaldığında
herşey son bulacaktır.
Ben seni ne çok sevdim sevdiğim
Herkez bildi bir sen bilmedin.
Sevdiğim yalnızlığın diğer adı
Aşka karşılık almamaktır
Kaçılmayacak kadar yakın
Tutulmayacak kadar uzaksın sevdiğim
Hep görmek istedim hayatı
Güzelliklerini ve gerçeklerini
yaşamak istedim senle hayatı
dolu dolu yaşamak istedim
Kavgayı, bir yaprağın üzerine yazmak isterdim
sonbahar gelsin yaprak dökülsün diye
Öfkeyi, bir bulutun üzerine yazmak isterdim
sonbahar gelsin yaprak dökülsün diye
Siyah benim,mavi sensin
Denizdir mavi,gökyüzüdür
Gökyüzünde uçan kuşlardır mavi
Mavi umuttur.Mavi yaşamdır
Seni neden mi seviyorum
Neden mi sevdim ilk günden
Aslında ben seni değil!
Seni sevmeyi sevdim
Şu bedenimin içinde bir köşede
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!