Ömür tokatını günah yüküne
Vurdum amma gel gör iş işten geçti
Tövbe tuzağını nefsin köküne
Kurdum amma gel gör iş işten geçti.
Akıl tezgahında, fikir dokudum
İlmek ilmek heceleri işledim
Bülbül oldum gül dalında şakıdım
Umutları hayalledim, düşledim
Aklın yolu birde, iki diyen var
İşte geldik gideceğiz
Ne kaldıki bundan öte
Rabbime ne diyecdğiz
Sırtımızda günah, hata
Her günümüz dünden kötü
Bize name gelmiş bir garip dosttan
Bende hemen cevap vermek isterim
Gönül bahçesinde yeşertmiş bostan
Türlü meyvelerin dermek isterim.
Dünya zevki gider nefsin hoşuna
Bugün ne yazayım derken, dertlendim
Dert, sıkıntı yaza yaza usandım
Dert derken bir iki değil dörtlendim
Düğümleri çöze çöze usandım
Sıkıntılar arttı manevi , maddi
Dünyada huzur yok gidelim marsa
Düzenli bir yaşam hayat kalmadı
Yiyecek, içecek hep karaborsa
Tazesi kalmadı, bayat kalmadı
Fırsatçılık başın aldı yürüdü
Satır satır yazdın elif ’i be ’yi
Kalem seni tac edeyim başıma
Ayırdın kötüyü zararlı deyi
Kalem seni tac edeyim başıma.
Karanlığa kandil oldun nur saçtın
Ömür sermayesi bitmek üzere
Ne kuvvetin kalır ne gücün kalır
Vade yaklaşıyor yetmek üzere
Ne sıkıntın kalır ne acın kalır
Yaş atmıştı geçer günler yaklaşır
Her olur, olmaza gönül bağlama
Gün gelir sırtından vurmaya kalkar
Cimri kapısından gelir sağlama
Hem ezmeye, hemi yormaya kalkar
Gafil olma, yoldaş olma gafile
Ey kabri içinde yatan ecdadım
Şu Dünyanın düzenini kalkta gör
Ta arşı alaya çıktı feryadım
Hayatından bezenini kalkta gör.
Zorbalar hak diye haraç alıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!