* Şair Deyip Geçme Bana Şiiri - Fatma Doğan

ŞAİR DEYİP GEÇME BANA
Bir aşk tutulması yüreğimde
Güneşin önüne mıhlanmış ay gibiyim.
Ağır geldi bu ateşte yanmak,
Ve her defasında dökmek içimi, şiire!!!

Sessiz bir mart gibiyim…
Dışım soğuk,
İçim kor…
cayır cayır….
Şair deyip geçme
Başımı okşasan, hemen bir cin çıkıyor içimden,
Ama ne dilersen dile, benden
Dilime dökülen aşk,
Gerisi yalan.. gerisi boş….

Biliyorum ıssız ıhlamur vadilerimden geçiyor yolun
Ortasında derin bir sessizlik,
Ne zaman ürkütsem kuşlarını,
Bir serçe gelip konuyor gönlüme…pırpır
Bilmiyorum kimin kalbi bu denli küçük…
Belki de bu denli büyük….

Bir yel esiyor
Gazel döküyor kirpiklerinden ıhlamurlar…
Rüzgar şımarık bir çocuk gibi sırnaşıyor savruk saçlarıma
Başım okşansa yine bir şair çıkabilir içimden,
Kovukları deşe deşe..
Yaraları eşe eşe….

Gazel döküyor rüzgar da…. Ihlamurlar!
Malum sessizliğimi yıkıyor yağmur,
İçimde bir mart üfürüyor kulağıma olanca nefesini…
Dışım soğuk,
İçim …cayır cayır….ateş…
Şair deyip geçme bana
Başımı okşasan, hemen bir cin çıkıyor içimden,
Ama ne dilersen dile, benden
Dilime dökülen aşk,
Gerisi ne varsa yalan…

Bir aşk tutulması yüreğimde
Güneşin ardına gizlenmiş ay gibiyim.
Lambanın içine saklanmış cin…
Ne vakit okşasan başımı
Bir şair çıkıyor içimden…
Ama ne dilersen dile, benden
Kalemimden dökülen şiir
Gerisi yalan…
Ağır geldi bu ateşte yanmak,
Ve her defasında kendime dökmek içimi,
Şair deyip geçme
İçimde bir mart üfürüyor kulağıma nefesini…
Dışım soğuk,
İçim …cayır cayır
Gazel yakıyor içimde ıhlamurlar…
FATMA DOĞAN 4.08.2026/ TURHAL