Yırtılan duygular
Uyuşmuş gözlerin boşluğuna atıldı
Her zaman derindi yürekler
Fakat sığlaşan düşünceler
Basitlik pazarında tefeci hayatlara satıldı
Beyin sancılandı yürek sızlandı
Tarife ne hacet çekilen elemin
Duygular doludizgin nabız hızlandı
Nurtopu bir şiiri oldu kalemin
Fikir nöbetlerinde beynim
Kelimeler çarpıyor kafatasımın
çeperlerine
Karanlığın gölgesi düşmüş gibi
avuçlarıma
Tel tel geceyi örüyorum
Dalıp gitmek
Beden evinden dönüşü belli olmayan
ufuklara doğru kanat çırparak ayrılmak
Bir çocuğun bakışı olmak hayata
Sebep zincirinin halkalarından
bahar kokularını hissetmek
Gönül seni taştan taşa çalsam
Gene yar yar diye ağlarmısın
Sevda çöllerinde susuz kalsam
Coşkun seller gibi çağlarmısın
Gönül seni karlı dağa atsam
Herşeyimsin öylesine
Baharımda yeşilim
Güzümde yağmursun
Gözümde damla damla süzülen yaşım
Hiçlik soframda hem ekmeğim hem aşımsın
Bir yaz gecesi
Rüzgar hafif hafif esmekte
Beynim tam kıvamında
Nedense mısralar senden bahsetmeye zorlar beni
Seni defterimin yaprağıyla paylaşmak
Yazı uğurlarken solan yaprakların ardından
Yağmura karışırken gözyaşlarım
Güneşin yakan sıcağını araken tenim
İçimde bir sızı, yüzümde buruk bir tebessüm var
Serin serin esmeye başlayınca rüzgarlar
Hayatın her yılını koysakta bir vagona
Uğramadan geçmez ölüm denen istasyona
Sesler geliyor kulağıma
Kah yakından kah uzaklardan
Yüreğim yalnız, yüreğim suskun
Haberi yok düşeceği tuzaklardan
Sesler ki korkarım benliğimi çalacak
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!