Şair Şiiri - Şahin Çınar

Kendimden Arta Kalan

Bir şairdim,
suskunluğun gölgesinde.

Ben şiir yazdım,
ama sözcüklere değil;
söylenmeyene bakarak,
ıssızlığın kıyısında, bir ayin gibi
döküldü harflerim geceye.

bir not defterinin kenarında,
unutulmuş bir hece,
varlığın eksik duası.

Dil susar,
ama susuşun içinde de çığlık vardır;
o çığlık,
rüzgârın unuttuğu adımda gizlenir,
hem var hem yok;
gülümün ne dikeni ne kokusu,
yalnızca zamanın unutulmuş, silik izi.

Bir gün,
adımı rüzgâr siler,
fotoğraflardan düşer yüzüm;
şiir olurum, okunmaz,
ama hissedilir,
bir düşün içinde unutulmuş ada
ya da eksik dua gibi,
yarım kalmış bir düşün uykusuzluğunda.

Ben,
sözcüklerin ötesinde,
sessizliğin cümlesiyim;
susarak yazdım,
ama o sessizlik,
bazı zamanlar,
çok sesli,
çok gerçek,
çok derin bir yalnızlık…