bırakıcam duvarı ormeyı
kırları unutmaycağım
çağıracağım kırlangıcı
tabutumda ötsün
büyük uykumda huzur bulmacağım
götüreceğim kötülükleri dünyaya son bır iyilik yapıp
bıkınca çocukluktan büyümek istedim
kötülüklere kapılmakmış büyümek,bilemedim
kahpe gibi olamadım görmemezlikten gelemedim,
gözümü oydular,dilimi kestiler,sövemedim...
savaşır bir melek elinde mızrağı
gül kanar akşam karanlığı
bir tutam huzur vardı içimde
ay ışığı mavi kırmızımsı
kayboldu bir yaş sonu
aşk oyunu unutuldu
aşkın kendisi cılgınlıktır
geliverır bı anda kalbıne ve kalbin vucuduna dağıtır her bir zerresini
kendisi çılgınlıktır dedik ya düşünmez insan ötesini berisini
yavşça zehirlemez insanı birden olur
inanmam yavaş olanlara ben onlar kandırmacadır
hangimiz aşık olmaya ikna etmemiştir beynini
bir yağmur bulutu gecerken ustumuzden
bir damlanın değeri yoktur
bİr şeysiyenin değeri vardır
kurak bir yazın içinde
bir şemsiyenin değil
yağmur damlası hatıralar
gece baykuşu serin bir hava
dost gözleri düşmanımın acısı
akılmı çalan bir mucize
zamnın dışından gelen haber
cennet kralığı
aklıma sınır koyamadım
uçtu düşüncelerimin atmosferinde hayallerim
seni ateşli gözlerimin önünde soyamadım
nefesin camda buğu oldu
öptüm dudaklarının arasındaki sözcükleri
Serherde tur attı gönlüm
Öyle derin öyle hoş
Aklıma geldikçe kederim
Sözlerim öyle anlamsız öyle boş
ne boktan serü sefer
seviyesiz acılar gibi ucar uçurtmam
itihara meyili bir baykuş gibi
taşır ölümünü
ölümlü kış patosu bu
beyazlık gibi eriyor gözlerimdeki yaşamlar
ve bütün duvarlar pis
ölünün çocuğu küçük dindar
hayal perst salıncakta
indirir kafasınını aşağıya
bir başına yalnız kaldığınada küfür eder küçük kindar
ölü dirilir gibi olur mezarından
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!