Puslu duvaklar örtüsünden tomurcuklu cicege yarip giden
Varligin önemle ihtiyac duydugu huzur icinde tenefüse havaya ve hevese
Öyle bir yerdir insani kendine götürüp ceken esenler yaganlar
Cagla caglayan her ne varsa günese suya topraga
Bir cicegin sana ve dünyaya baktigi kadar bile olmaksizin sarfiyat ile
Duyup görmedigine
Bilip bilmedigine
Anı Şair: Ümit Yaşar Oğuzcan Altıncı Mektup
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,
Devamını Oku
Andıkça
Ne zaman seni düşünsem içim ürperir,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta