9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Aldanmak mı kaderdi, o sahte yüze?
Dizlerim dermansız, aklımsa bulanık,
Ve sinsice yaklaşan, o karanlık,
Kendi kuyumu kazıyorum, ne yazık.
Haksız, hukuksuz ve de karşılıksız,
Pusuya düşürülmüş gönlümse, yalnız.
*
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta