Sahte Tebessüm... Şiiri - Mecit Aktürk

Yazık, sahteymiş meğer yüzündeki tebessüm
Belli ki son değilmiş, umuduma yağan kar.
Güneşimi kaybettim, etmez oldu tecessüm
Yıkıldım, yerlerdeyim; mutlu musun şimdi yar?

Elem ektin bağrıma,ansızın gidişinle
Doğmaz oldun günüme o tatlı gülüşünle
Beni korda bıraktın, kavurdun ateşinle
"Yan! " dedin, yanıyorum; daha nereye kadar?

Şayet pişman olur da, ararsan beni birgün
Çeke çeke anlarsın; ayrılık ne, ne sürgün?
Dayanamam yine de, bırakmam seni üzgün
Hâyâ ederim Hakk'tan, etmem canından bîzar.

İnleyen şu kalbimin bir tek sensin dermanı
Vefasız olsan bile, kesemedim gümanı
Gönlüm söz dinlemiyor, anlamıyor fermanı
Elimde resmin kaldı, dilimde hep ah-u zâr.

Mahzun bakan gözlerim hergün ufku tararken
Derdiğim anılarda senden bir iz ararken
Yüreğimde sönmeyen, acı veren köz varken
Sunduğun tek hediye, bana kazdığın mezar...