Tren rayları sonsuzluğa uzanır,
Yol alırken hayat, her an bir muammadır.
Rayların üzerindeki titreşim,
Anıları taşır, yürekleri dinlendirir.
Tren raylarında gölgeler dans eder,
Geçmişin yankılarıyla doludur yolculuklar.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta