Sahte Ben Şiiri - Yorumlar

Herkes biraz sahte,
biraz gerçektir.
Olmak istediği kadar sahte,
olduğu kadar gerçektir.

Oysa hepsi kendisidir.
Bahşedilen huzur kadar gerçek,
vicdanındaki yük kadar sahte.
Dön, bak… sen hangisinde daha ağırsın?

Sahte misin, gerçek misin bilmem;
güneş gibi pak yüzün,
bir çocuk gibi neşeli gülüşün,
bir yanın da Hamza gibi sert, aslan gibi.

Bu çağda,
İslam bayrağını taşımak için,
hem büyümek hem ilham olmak için,
yani olmak için yürüyen az insan gördüm.

Sen öylesin;
öndersin, lidersin, sancak tutansın.
Öyleyse düşme…
Düşme ki doğru, yanlış, hakikat sendelemesin.

Şimdi, niyetin halisse eğer,
senin için ettiğim bir dua var:
Yürüdüğün yolda nurdan bir zırhla kaplan
ve Hızır yoldaşın olsun.

Hiçbir maskeye mecbur değilsin.
İnsan ya kendisi olur,
ya da başka suretlerde
kendi yokluğunu taşır.

Sahtelik bir kader değil,
yalnızca korkunun süslenmiş adı.
Ve unutma:
gölgeyi büyüten,
içinde sakladığın.

Bir gün
kendi yüzünle çıkarsın meydana,
ya da hiç çıkmazsın.
Çünkü gerçek,
yaşanmazsa yoktur.

Öfkem var, evet,
bir yanım nefretle haykırıyor,
çivilerden örülmüş bir dil gibi.
Ama diğer yanım
gördü içindeki:
dizleri yaralı, gözleri kan çanağı
ama hâlâ göğe bakan o çocuğu

Onu gördüğümde
silahımı indiriyorum.
Yenilmiyorum, hayır;
sadece kabul ediyorum
merhametin de bir direniş olduğunu.

Ben neysem oyum.
Karanlığım da, ışığım da aynı bedende.
Ve anlıyorum:
bu
yeryüzünün en çıplak cesareti.