Sahranın ortasında kaybolmuş bir bedeviyim
Açıyor kanatlarını rüzgar
Savuruyor bendeki kumlarını
Rebabın tumturaklı dokunuşuna düşse bir damla
Çöl çiçeği uyanır mı uykusundan?
Sahranın ortasında kalan bir kervanım
Kaybolur vadisinde kahverenginin
Ağaçlar istila etse keşke toprağı
Bir vaha yükselse göğsüme
Serap mı olur bu gördüğüm?
Dudaklarım soyulmuşsa susuzluktan
Sunar mı şerbetini bu fani dünya?
Akrebi emziriyor sahranın her nağmesi,
Doludizgin dönen bu alem kurtuluşa erer mi?
Ah sahranın içinde bahçeleri yakan ben ….
Yüreğimin ortasında cehenneme dokunmuşum
Hak ettim mi ben bu kurak iklimi?
Kırbacını taşır yüreğinde her insanoğlu
Yanmadan var olmak mümkün değil ki!
Kayıt Tarihi : 23.1.2026 15:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!