Sahne boşaldı.
Işıklar söndü.
Sessizlik kaldı.
Ve içimde çöken boşluk.
Ben kaldım.
Sözlerimi içime kilitledim.
Kimseye bırakmadım.
Her suskunluk…
içimde bir izi daha derin kazdı.
Her bakış…
bir parçayı daha aldı benden.
Sonra kelimeler de sustu.
Birer birer çekildiler içimden.
Kalabalık dağıldı.
Sesler geri çekildi.
Geriye sadece
içimde dönen ağır bir uğultu kaldı.
Yaklaşan her şey…
ya geri döndü
ya da çürüyüp dağıldı.
Sanki ben…
dokunduğu her şeyi yaralayan
sessiz bir karanlıktım.
Kayıt Tarihi : 16.06.2026 19:39:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!