Sahipsiz Metnin Nidası Şiiri - Kasım Kob ...

Mahzende sahipsiz metnin nidası.
Yıpranmış kağıttan gelir sadası..
Odayı kapladı hırsız tasası.
Gizemli kelamın sırrı nasıldır..?
*
Duramazdım asla vurdumduymazca..
Yaklaştım raflara ben korkusuzca..
İzledim tozları orda yavaşça.
Sızlayan cümlenin ozanı nerde.?
*
İnceledim, baktım solmuş kapağı...
Süzdüm satırdaki gizli tuzağı.
İntihal bitirir asil ahlakı,
Eksiksiz durur kitap sayfaları.
*
Üzülmüş mısralar epey sarardı.
Karanlık haftadan ürküp karardı.
Dehşetle sarsılıp deva arandı.
Parçalandı kalbimin odaları.
*
Kopardım cımbızla hecelerinden,
Soluklandım göğsümün merkezinden...
Taşıdım sözcüğü kök harflerinden.
Gitti asılsız kopyalama derdi.
*
Yıllardır tozlu rafta saklanırmış.
Şiirler sevgisiz kalıp dışlanmış.
Nasıl, merhametsiz fırlatıp atmış.?
Kurtardık eserin mühim olanı.
*
Cildime katınca birden şahlandı..
Sanki zifiride meşale yandı.
Referans eylemi tamam kılındı.
Ozanlar meclisi korur tahtını.