Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
ve tahmin ettiğim gibi asıl aşk şimdi başladı....acılar sonunda edeceğini etti...ve verdiklerin karşılıksız kaldı..laf aramızda bu arada şiirede daha fazla kayıyorsun..dilinde düzeliyor..nedense yurt dışında kalan arkadaşların dilleri sanki 10-15 yıl öncenin türkçesi gibi ..sanırım analarınızın babalarınızın türkiyeden ayrılırken ki türkçesi yansımış sizlere. ama şimdi iyi.. bu arada sahiden tarzın tam bir aşk deliliğine dönüşmekte..kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta