Sahil Kasabasında Hatalar Şiiri - Mustaf ...

bir sahil kasabasının
sahile vuran dalgalarında
hatalarımı arıyorum.
her dalga bir cümle gibi geliyor,
yarım bırakılmış,
yanlış anlaşılmış,
geri çekilip yeniden denenen.

sabah erken,
kasaba uykulu.
balıkçı tekneleri hala rüyada,
martılar ise uyanık
ve benden daha cesur.
onlar bağırıyor gökyüzüne,
ben susuyorum içimde.

ayaklarım ıslak kumda,
kum, her adımımı hatırlıyor
ama hiçbirini yargılamıyor.
keşke insanlar da kum gibi olsaydı,
ya da keşke ben
kum kadar affedici olabilseydim
kendime.

bir zamanlar söylediğim
ve geri alamadığım sözler var.
denize atıyorum onları.
bazıları yüzüyor,
bazıları hemen batıyor,
bazılarıysa dalgalarla geri dönüyor
işte onlardan korkuyorum.
çünkü deniz bile
her şeyi tutamıyor.

bir banka oturuyorum.
boyası dökülmüş,
tıpkı sabrım gibi.
karşımda ufuk çizgisi.
ne tam bir son,
ne tam bir başlangıç.
hayatın bana en çok benzeyen hali.

geçmişi düşünüyorum.
başka türlü olabilirdi diyorum
her defasında.
ama deniz gülüyor buna.
dalgalar,
olmuş olan olmuştur,
der gibi vuruyor kıyıya.
ne sert, ne yumuşak
kararlı.

bir aşk vardı mesela,
adını söylemiyorum,
tuzlu olur şimdi.
onunla sustuğum anlar
şimdi en çok konuşan anılarım.
keşke susmasaydım,
keşke biraz daha geç gitseydim,
ya da hiç gitmeseydim.
ama sahil kasabaları
keşkeler le dolu olur,
kimse şaşırmaz buna.

güneş yükseliyor.
ışık, suyun üstünde
bin parçaya bölünüyor.
hatalarım da öyle.
tek bir büyük pişmanlık değil,
küçük küçük,
göz kamaştıran kırıntılar.

bir dalga geliyor,
ayak izlerimi siliyor.
içimden bir şey rahatlıyor.
demek ki her şey
sonsuz değil.
demek ki bazı izler
kalmak zorunda değil.

kasabanın içinden
kahve kokusu geliyor.
hayat,
bütün bu iç hesaplaşmaya rağmen
devam etmeye niyetli.
bu biraz kırıcı,
biraz da umut verici.

ayağa kalkıyorum.
hatalarımı bulamadım belki
tam olarak.
ama onların
beni buraya getirdiğini anladım.
bu kıyıya,
bu sabaha,
bu daha sakin halime.

bir sahil kasabasının
sahile vuran dalgalarında
hatalarımı arıyordum.
şimdi fark ediyorum.
bazıları denizde kaldı,
bazıları bende.
ve belki de
insan olmak
tam olarak bu.

Mustafa Alp
31/01/2026 05.00