Sorgusuz gitmelerin vardı senin…
Kapıyı çarpmadan çıkan vedaların.
Hesapsız nefretin mesela;
Sebepsiz başlayan, iz bırakıp giden.
Usandıran görmezden gelişlerin vardı senin,
Bakıp da görmemek gibi,
Duymayıp da susmak gibi…
Sahi, söylesene;
Kaç kez şiir yazdılar adına?
Kaç yürek seni bir dizeye sığdırmaya çalıştı?
Ya da var mı gerçekten adına yazılan,
Yoksa herkes kendi yarasını mı anlattı sen diye?
Benimse
Tüm mısralarımdan sen dökülüyordun…
Noktalardan, virgüllerden,
Sustuğum yerlerden bile sen geçiyordun.
Kimsenin bakmadığı yerden bakıyordum sana;
Gururunun arkasından,
Kırgınlığının altından,
Herkesin vazgeçtiği yerden sevdim belki de…
Söylesene SevgiLi,
Benim yüreğimden kopyaladıklarını
Kimin yüreğine yapıştırdın şimdi?
Hangi kalp,
Benim sabrımı taşıyabiliyor?
Hangi göz,
Benim baktığım gibi bakabiliyor sana?
@dressiz mektuplar✍️✍️@dsız.
💦 yağmur gözlüm 💦 hasRet 💦
Kayıt Tarihi : 5.1.2026 18:24:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




TÜM YORUMLAR (1)