1956 yılında Van'da dünyaya geldim. Van Ticaret Lisesi'ni bitirdikten sonra Adana, Ankara ve Gaziantep'te üniversite öğrenciliğim oldu. Adana İktisadi ve Ticari İlimler Akademisi'ni bitirdim. Yüzüncü Yıl Üniversitesinde yüksek lisans yaptım. Vekil öğretmen, işçi, muhasebe memuru ve bankacı olarak çalıştım. Hoşlandığım, ilgi duyduğum, merak ettiğim şeyleri yazmakla bitirebilir miyim, emin değilim. Başta her yönüyle insan olmak üzere, kitaplar, filmler, her tür sanat ve sanat eserleri ilgi alanıma girer. Evrendeki çeşitlilik beni heyecanlandırır. Her bireyin ayrı bir dünya oluşu bende hayranlık uyandırır. Dilleri, dinleri, her türlü inancı, yaşam biçimini öğrenmek, anlamak isterim.İnsan yaşamındaki sınırlı bilgi, beceri, görgü ve dar ufukların neden olduğu sıkıntıları gördüğümde hem ders alır hem daralırım. Aydın, geniş ufuklu, becerikli, esnek, hoşgörülü insanları, güzel yapılmış işleri, fedakârlıkları, sevgi ile güzelleştirilmiş eşya ve olayları gördüğümde mutlu olurum.
Eserleri
Basılı bir eserim yok.
Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil, içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir. Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur. Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.
Hindistan'da Ganj Nehri'nin kıyısında yakılan yoksul adamın hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de... Newyork'ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...
Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili, kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı hakikatlere daha yakınızdır, inan...
Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye. Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda, gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri, o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim. Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...
Aşk çok eski bir şeydir sevgili. Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer. Sevdiğimiz insanların çocuklukları da... Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer. Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider, hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...




-
Süleyman Açık
-
Meltem Ege
-
Meltem Ege
Tüm YorumlarBir akrabanız olarak şiirlerinizi büyük hayranlıkla okuyorum.Bravo! :)
ilk yorum benden olsun.ilk 10 puan benden gelsin...
tebrikler usta...
bana da tebrikler :)
ilk pu an benden olsun...tam puan olsun..
tebrikler ustam...
bana da tebrikler :)