Kendimi,
hastalıklı bir ihtiyarın son hırıltılarına yazıyorum
Sesi çatallaşmış ihtiyar hasta yatağında,
adımı ağızlardan ağızlara dağıtırken
çoğu zaman nefes almak bile çok zor mu zor geliyor
Utanç kadar yalnızım, yalnızlığım kadar da suçluyum
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta