Ben kendimi sürüyorum namluya.
Sanırım öz vatanımda sürünüyorum...
Bir avuç şiir oluyorum eşsiz, fakat!
Her tetiğe basışımda bir daha ölüyorum...
Dizilmiş satırların çokluğunda inliyorum...
Tekrar-tekrar vurulan O imgenin eşliğinde!
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta