Sağır Dünya Şiiri - Mustafa Yaman 2

Yüz sürdüm toprağın soğuk yüzüne kardeşim..
Karanlık bir namlunun ucunda emzirdim
O son çığlığı...
Daha gün doğmadan kurşunlandı çocukluğum
Zifiri bir geceydi yollar..
Burası tufan!! Burası çöl fırtınası!!
Burası unutulmuşlar ülkesi...
.
Barut kokuyor şimdi sokağımız kardeşim..
Namlunun ucunda insanlığın son izleri..
Boğazımda düğümlenmiş asırlık bir ah..
Nasıl da bir emirle yıktılar koca tarihi??
Asılı kaldı yangın yerlerinde..
Bir neslin dünü ve yarını..
Burası tufan!! Burası çöl fırtınası!!
Burası unutulmuşlar ülkesi...
.
Uçurtmalarımı yaktılar gökyüzünde kardeşim..
Bir masalı acımasızca böldüler ortasından..
Saklandım hatıralara da..
Kimse dönüp bakmadı arkasından..
Geçecek diyorsun, susuyorsun..
Bir kırık dökük umuttan başka tutunacak neyim var??
Dumanı kaldı geride bu enkazın..
Burası tufan!! Burası çöl fırtınası!!
Burası unutulmuşlar ülkesi...
.
Kör bir kuyunun en derin yerinde
Sessizim, kimsesizim, ışıksızım kardeşim..
Duvarlara kazındı iç sızım..
Ulaşmadı feryadımız menzile!!
Gaddara kaldı bütün meydan..
Yokmuş can çekişen dünyayı duyan!!
Ey vicdan! Artık uyan!!
Burası tufan!! Burası çöl fırtınası!!
Burası unutulmuşlar ülkesi...