Müptelasıydım bu köhne kentin,
Biraz sürgün, biraz da kırgın.
Zemheri gibiydi yokluğun
Ayazı dondururdu, içimdeki yangın.
Neye yarar, ne fayda vaveyla?
İrkilirdim her gece siren sesiyle.
9.30 vapurunda uyanırdı düşlerim,
Sen içerdeyken ben
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim
Devamını Oku
Sinemalara gittim
Bütün filmlerini seyrettim
O sevdiğimiz artistin
Sen içerdeyken ben
Vita kutularında çiçek yetiştirdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta