“Katı... Kötü... Acımasız... Duygusuz, umursamaz—Demekle olmuyor; bu kaçıncı hafta, kaçıncı kez! Usandım.”
“Durma! Baştan. Daha içten. İnanarak. Yaklaştık, değişeceksin bu kesin.”
“Hoşgörüsüz... Duyarsız. Bencil, çıkarcı—Yeter bırakalım. Çabamız sonuçsuz. Dayanamıyorum.”
“Kesme, sırala. Canlı, dizemli! Duyumsayarak... İyileşeceksin.”
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta