Sağ Kulağı Küpeli Şeyhim Şiiri - Arif Şair

Pek tozlu bir mağaraya davranıyorum
Şehrin ışıklarından kaçarken
Gözüm yalnızca karanlığı işitsin
Henüz trene binmeden
Yerler ılgıt ılgıt kan
Elma tasvir eden yılan tıslamaları
İşte ben o yılanı ısırdım vesselam
Henüz başlamadan karbondioksit sancıları

Ve şimdi ben dağlara kaçıyorum
İki oda bir salon evin içinde
Az işitenler meczup sanıyorlar,
Aydınları saymıyorum bile.
Ve şimdi alnıma gül renginde radikal lekeler örüyorum
Böyle emrettiyse yaradan
Gökten adalet yağıyor, ırmak gibi adalet
Ve ırgat gibi şemsiyeler vesselam

İşte o şemsiyeciye davranıyorum da
Tufanlarda boğulmuş kavmim
Bir tek sen kalmışım ortada
Ve şeriatı kanlı gözlerim
Hırkamız yeniden örülecek
Beynelmilel gömlekleri kanla paklayarak!
Biz hepimiz aynı trene bineceğiz
Mehtap deviren güneş doğarak

Öyle pis uçacağız ki
Korkacak bizi görünce Mevlana
“Putlardan baltayı, nefsinden kırbacı eksik etme”
Diyor, sağ kulağı küpeli şeyhim bana…