Safet Kuramaz Şiirleri - Şair Safet Kuramaz

İftira etmek kumpaslar kurmak
Bolu beyinin yaptıkları gibi
Köroğlu dağa çıkar, gaye vurmak
Züllümden doğan yok eder sebebi

Kurgu, sorgu eh en sonunda öykü
Dağlar yerine aştı yaprakları…
Yağıyordu kar, yağmur… Dilde coşku
Sarar şerefe diyen bardakları!

Aşkına ağıt yaktım ışık söndü
Yakamoz dalgalara veda etti
Çölde kum tanesine tenim döndü
Ölmedim yandım ama veda yetti

Vicdansız İnsan Olur Mu

Vicdana göre mükafat
Alır ya yaşarken insan!
Eskir zamanla kıyafet
Lakin kalıcıdır mizan…

al gülüm ver gülüm
doldur oyunları arasına
bas aşığın yarasına

iflah olur musun
düşün her saniye

Deprem bölgesi kalbimi yarıyor
Duygular yıkım, beklentiler ölüm!
İçimde biriken acıyı sarıyor
Duygular yıkım, beklentiler ölüm!

Herkes yol hakkım der nasıl uğraşır
Kimsede geçemez tam bir masallık!
Mecnun çöl yolunda bitkin, bağrışır
Doğru aşk seçemez zor duygusallık!

Şeytan sofrasında kimler misafir
Kul oturup yiyip içti her dönem
Şeytan hep hayatta yandaşlar kafir
Fitneyi yaymaktır zevki her dönem

Yardı duvarları huşuyla ilham
Kim girse halkaya söylendi selam
Okundu yaşandı edildi kelam
Tekbirle şenlendi gönüller Ya Hû!

Tuna nehri gördün mü ünlü Osman paşayı

Tekbirle titredin mi, unuttun mu hevayı?

Gördün mü kim ölümden korkar, tınmaz davayı