Yaralı şafaklarda
Yüzümü kanla yıkadım.
Tırnak diplerimden kan sızdı
Pencere pervazlarına.
Eksildim,
Azaldım...
Sesim çığlığa dönmedi ya
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




şiiri Erdal için kabul ediyorum izninizle
sevgiler
tek kelime söylemek istiyorum: enfes..
Yaralı şafaklarda
Yüzümü kanla yıkadım.
Tırnak diplerimden kan sızdı
Pencere pervazlarına.
Eksildim,
Azaldım...
Sesim çığlığa dönmedi ya
Ağladım...
Gözlerin değseydi şafağa
Dinerdi bedenimi tüketen ağrılar...
Ankara susadursun
Ellerin olsaydı, böyle çok ölmezdim.
16 yaşında bir umutsun,
Silmektesin karanlığımı.
Şimdi derin bir uykudasındır,
Dudaklarında aceleci bir gülümseme...
Güzel düşlere çocuğum,
Umuda...
Ellerimi ellerinsiz bırakma...bu güzel eserin kiymetli sairini yürekten kutluyor sevgi-saygi ile güzel paylasimlar diliyorum...
ne güzel bir umut çağrısı ve harika anlatım.......
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta