Şafak Hasreti... Şiiri - İlyas Kılınçarslan

Şafak Hasreti...

Yürürken yalpaladım bir sola bir de sağa
Mevsim hazan galiba yaprak inmiş toprağa
Bir kasırga bir rüzgar sis çöküverdi dağa
Şansın gözü kör olsun işim düştü alçağa

Uzaktan açılmıyor kör kilitli kapılar
Muhteşem görünsede şu virane yapılar
Hengamenin içinde yosun bağlayan sular
Çekiyor kara toprak her canlıyı kucağa

Gecede kaldırımlar kusmukların esiri
Bir avuç tane buğday doyurdu güvercini
Bu şehirler unutur hem seni hem de beni
Silinir tüm yazılar her şey girer toprağa.

Deryaların içinde küçük minik bir sandal
Çınarın tohumundan filiz veren onca dal
Kifayetsiz eylemler tüm sözler sana masal
Umutlara sevdalı yürek hasret şafağa.

İka