Evren; karanlığın içinden,
Kendini yok ederek doğdu.
Hiç bir şey söylemedi insana.
Çünkü, karanlık cevap değil.
Cevaba götüren ilk soruydu.
Işık bile kendi hızına yetişemezken,
Kırmızı kar yağdığında
Ayrılıklar hazin olur
Yaşlar dolar yastığıma
Sanma bu gözlerim uyur
Dertli başım Alp dağları
Pervane olunur, dönerler çevrende.
Senin halinden, haber sorarlar.
İyilik güzellik, o an hatırlanır.
Masal anlatılır, hayal satılır.
Yüzüne sevgiyle bakarlar.
Elini sımsıkı tutarlar.
Kum saati dönüyor
Zaman benden kaçıyor.
Her nefes her solukta,
Bana hüzün kalıyor.
Kum saati dert akar
Gün olur…
Maskeler yüz,
Yüzler maske olur…
Suskunlar kürsüde,
Hakikat köşede kalır.
Gün olur…
KİMİLERİNE KAPANIYOR GEÇİM KAPISI
KİMİLERİ AÇIYOR CENNET KAPISI
KÖTÜLÜK YAPANLARA RAHMET VAR
ÇARESİZ KALANLARA ZAHMET VAR
İçimde ne var ne yok
Ne zaman göreceksin
Akan göz yaşımdan kork
Ne zaman sileceksin
Mum gibi eriyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!