Şafağın mührü Çanakkale.

Şafağın Mührü: Çanakkale.

​Zaman durur bir an için,
Ege’nin serin sularında bir dalga durulur,
Gözler ufukta, akıllarda o kutsal yemin,
Yarın günlerden vatan, yarın günlerden namus...

​Gelibolu’da bir rüzgar eser ki,
Barut kokusuyla karışık bir gül rayihasıdır bu.
Hasanların, Mehmetlerin, koca yürekli devlerin
Diz çökmediği o daracık siperlerde,
Kaderin çizgisi el ile değil, kanla çizilir.

​Hani derler ya, "Gökten ecdat inerek öpse o pak alnı değer,"
İşte o alınlar ki, hilalin kararmaması için toprağa düştü.

Kimi Plovdiv’den (Filibe) yola çıktı bir çanta umutla,
Kimi Zeytinli’nin gölgesinden ayrıldı helallik alarak.
İsimler değişir ama hikaye hep aynıdır:

Bir bayrak, bir toprak ve bitmeyen bir dua.
​Deniz kudurmuş gibi saldırırken zırhlılarla,
Kıyıdan bir cevap yükselir, çelikten değil imandandır:
"Geçemezsin!"

Ve geçemediler.

Çünkü her şehit, gökyüzüne kurulan nurdan bir köprüdür,
Her gazi, vatanın sinesinde atan yorulmaz bir yürektir.

​Şimdi biz, o mirasın gölgesinde yürürken,
Unutmayız o kutlu kelamı, o asil duruşu.

Bir destandır bu, dilden dile aktarılan,
Gelecek nesillere, torunlara bırakılan en büyük miras.
Gönüllerde yanan o saf beyaz ışık,
18 Mart sabahı yine aydınlatır ufku...

Hasan Belek
Akçay