Zor oldu uzaklaşmak ellerinden
İnan, kor oldu kalbim özleminden
Şimdi gel bir çay en koy demlisinden
Sonra tekrar kayıp ol, heveslisin sen
Yerin kalmadı inan, sen bizi hak etmiyorsun
Kara teslim bir aşk
Ayakları üşüyen bir sincap
Mangalın ateşi kor hala
Sönecek oda zamanla
Güneşin gidişi, soğuyan havayla ayın gelişi
Uzun zaman sonra, ilk kez üzdü beni
Belki çöken karanlık bizim için değildi
Fakat uzaklaşan saçların ürküttü beni
Gülüşündeki gamzeyle karşıla beni
Güneşin önünde buluttun
Ay ışığını görmesen de
Gülüşünde ben tavattun
Hayatından sahne vermesen de
Onca zaman oyundum
İlk okul bahçesinde
Hangi doğum günümde yanımdaydın
Unuttun mu daha dün kanımdaydın
Demlendik, erken bittik
Biliyorsun 15 senede ince belden içemedik
Neyse konu dağılmasın
Rüyaları süsleyen anlarımdasın
Kalbe batan yaz gecesiydi
Senin elin bulutlarda
Benim ise gök yüzündeydi
Ne sen dokunabildin
Ne ben uzanabildim
Gülümseki gözlerim
Gamzelerinde kaybolsun
Öyle düşün ki beni
Satırları sana yazılsın
Kimsenin bakışları
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!