Sonu gelmiyor, geçmişteki hüznün
Çözüm gelmiyor, sorunlara küskün
Kolay geçmiyor, alıştığın yönün
Sorsan unutuyor, yalanları söndürün
Süresi varmış, aşkın yaşının
Kırdık döktük, harbe düştük
Hangimiz nahoştuk, hangimiz körkütük
Buzlu sözlerle, fazlasıyla üşüttük
Düzelir denilenler şimdi kırık dökük
Elimdeki fotoğraflar, yetiyor sanıyorsun
Toz duman başlayan
Mutlu bir yarıştı
Finaldeki çizgide
Fotoromanlar yarıştı
Nerede ilk fotoğraf
Bir hayat yaşat bana
Bugüne kadar ki yaşantımdan farklı
Yarınımdan daha güzel
En güzeli yanında olsun
En güzeli seninle özel
Son baharda geldin
Yazın soğukta kayboldun
İlk baharda değiştin
Birden biri yok oldun
Kaç kere gittim senden
Hata yapıp aynı masada konuşmak hislerine
Kirli oyunlarına alışırken dizlerinde
Eskisi gibi olsan çöksem dizlerime
Gün gelir kurur huyun başkası gözlerinde
Evet aradığın o fotoğrafı silen bendim
Kendini kimselere göstermeni istemedim
Her yağmurda her güneşte
Korkak ellerimi bırakma
Her doğumda her batımda
Kurak çöllerinde bırakma
Bilmem kaç yılı yaşayalım
Ardımıza bakmadan
Gidilen uzun yollar
Özletiyor olmayanı
Silinen hüzün kokular
Küstürüyor "hiç" olmayana
Dönsek o güne kar altında
Ayaklarım üşüyor deyişini
Kirlense de üstüm hala aşk kokuyor
Ruhundan bir can her gece beni yokluyor
Kokusuna doymadığım ucu sarı saçlarını
Hangi değmeyen kalp hevesle bekliyor
Nasıl günler geçirdik hep kargaşa
Hafta başı sendromuyduk hep karmaşa
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!