Cümlelerle sadrımın arası açılmadan,
İhtimalleri soldurmadan başlıyorum yazmaya…
Gün içinde tekrar tekrar dönüyorum sana,
Kendi ışığını kısmadan, sesini susturmadan varıyorum dergaha,,
Keşfedilmeyi bekleyen bir derinliksin sen,
Ruhumu en derininden dönüştüren bir mucizesin…
İlk hikâyen değilim, biliyorum belki,
Ama son cümlen olmak istiyorum — sadece seninle biten bir “ben” gibi… ✨
Kayıt Tarihi : 25.07.2026 19:33:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!