B ir zamanlar hatırlarmısın
I lgıt ılgıt rüzgar saçlarına dokunurdu
R üya gibi bir günün ardından
A kşama yakın sus pus olurdu etraf
K âh güler, bazen hüzünlenirdik
M asallar anlatırdık birbirimize
Bir ayrılık şiiri, yazar benim kalemim
Araya nifak girdi, birden bire darıldık
Fırtınalı, rüzgârlı, benim şu iç âlemim
Gönül fayı çatladı, deprem gibi sarsıldık
BİR AYRILIK ŞİİRİ, bu satırlara düştü
Kalemim dile geldi, gönül gözünü açtı
Anılardan mesulüm, kader ağı örmüştü
İnan ağlamıyorum, gözüme bir şey kaçtı
Merdivenlerden yürür,elbisesi kar beyaz
Saçını topuz yapmış elimle ördüm sanki
Boynunu neden büker dışarıda var ayaz
Neden ediyor firar, Bir peri gördüm sanki
Biraz daha sabret sen sık dişini
Hiç zora gelmeden olur mu öyle
Hayırsız dostların sen çek fişini
Ne olursun kızma, Bir şeyler söyle
Ağırlığınca altın, olmalıymış değerin
Göreni cezbediyor tıpkı bir sihir gibi
Atının terkisinde siyah gümüş eğerin
Ezelden asil bir soy, tıpkı bir şiir gibi
Bir türküsün dilimde
nicedir mırıldandığım
gönül lisanıyla name yapıp
bam teline dokunan
sazımda ve sözümde övdüğüm
Taş üstüne oturmuş seyredersin denizi
Anlatmazsın derdini, duyguların özürlü
Denizin tuzlu suyu yakmıyor mu genizi
İçini kemiren ne, soramadın Bir Türlü_
Kimlere güvendiysem sillesini yemişim
Sanma sende ahımı alamadın Bir Türlü
Ayağına kapanıp sana gitme demişim
Gururuna yenildin kalamadın Bir Türlü_
Sinirden üşümüş üstünü örtmüş
Anlamsız tavırlar bıkmaz Bir Türlü_
Kafayı sıyırmış hepten üşütmüş
Depresyona girmiş çıkmaz Bir Türlü_
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!