Gönül terazisi haktan yana tartsa,
Sevgi tohumları her yanda artsa.
İnsanlık güneşi ufuktan doğsa,
Karanlık geceyi, yakasım gelir.
Emeğin hakkını mülke bölerdim,
YOKLUĞUN AYAZI:
Güneş doğar ama ısıtmaz bizi,
Dertler sarmış yine her bir yanımızı,
Sofrada ekmeksiz koyduk genzimizi,
Gerçeği derinden, sezmeye başladım.
Gafil ne bilirsin aşkın halini
Karanlık dehlizden ses verme bana
Unuttun mu piri, tuttuğun eli
Aslını inkarla kas verme bana
Bizim cemimizdir mahşerin yeri
YOL BULUNDU
Adım adım geçtim yalan dünyadan,
Menzile varacak yol oldu gayrı.
Gözümü ayırdım boştan rüyadan,
Bağrımda açılan gül oldu gayrı.
Muhammed Ali’den aldık bu yolu
Hatice, Fatma’dır irfanın gölü
Hasan’ın, Hüseyin’in dertli bülbülü
Cefalı canımı yoldan ayırma.
YOL HALİ (Gidiyorum Ben)
Vefasız dünyaya kalsın dertleri,
Kendi mahşerime gidiyorum ben.
Bıraktım geride sahte mertleri,
Özümün sırrına gidiyorum ben.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!