Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Dünyaya gözlerimi, çetin geçen bir kışın ortasında açmışım,anamın söylediğinegöre.Hani,şairin dediği gibi; eğer yolunu gözlemiyorsanız gelen her ne ise erken gelmiştir misali,baharı beklemeden gelmişim dünyaya...Ve karlar usul usul yağarken,ben ağlarmışım....yaşayacağım acı günlere...Hoş,hiç isyan etmedim o acılara...Bugün eğer yazıyorsam,yazabiliyorsam borçluyum yaşadıklarıma...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!