Çiçek, sen, kelimeleri yanan yapraklar olan,
Ve sen , kolları akağaçcıklar gibi titreşen ;
Hep bir gölgelik hayaliyle boş yere çırpınıyordun ,
Sana şeffaf maviliği öneriliyordu derelerin;
Kemer şeklinde siyah tokaların altında
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta