Sadece ol düşlerimde Şiiri - Bergen Kaly ...

ellerimde birkaç düş tanesi
gözlerimde huzurun yaşları
bedenime sarılan ellerine
dokunamazdım

geldiğinde açan güller
kokunla başlayan satırlar
güzel kehribar gözlerine
bakmaya doyamazdım

artık şiir yazmaya meyilli kalbim
güzel gülümsemen yara açar
ardı sıra kapanır odalarım
bekleyen sayfalarım
yok olmaz mı sandın?

sandıklarından arınıyorun şimdi
kehribar gözlerine şiirler yazan ben
umudun çöküşüne seyirci kalıyorum
perde kapanır da
görürsem
tutamam diye korkuyorum

fakat bir tercihti ruhuma bu yara
istemeye istemeye seçtiğim
peki bilsem seçer miydim ?
belki de inandığımdandır bu seçimlerim
şimdi oturmuş düşünüyor
olanları siliyorum aklımdan
olmadığına inandığım gerçekleri
düşlerime saklıyorum
olur da gerçek olmaz diye
en derinlere gömüyorum
seni ve sana ait olan her şeyi

aramızdaki duvarları görmezden gelip
bir anlığına sevilmiş olmak
sen tarafından
bıraksaydın bırakırdım belki de
fakat ruhum çok aciz
hep bekler onu bırakanları ve bırakacakları
git desen gitmez
gel desen korkar
karanlıkta kalmak kadar zordur bu yara ona

fakat sonunu bilseydim
göremezdim
ruhuma ekilen zambakları
görmesem de olur ki
sen vardın ve buna sarılmıştım
karanfil getiren ruhun
ne çok yakışmıştı bana
yarama…

sen ve karanfiller
ulaşılmazın dibinde şimdi
gel desem sana
sen de gelsen
ne olurdu güzel sevgilim
belki mutluluk çerçevesi
bize gülerdi
bir ihtimal olsa gelmemek
yakıp yıkardım tüm ihtimalleri

gelsen tekrardan karanfil bahçeme
buluşsa gözlerim gözlerinle
duysam güzel kokunu
gitmesen bir daha
kalsan düşlerimde

sormadan edemem
sevgimin karşılığını
bilsem de susmazdım
sorgulardım sendeki beni
bulamazdım istediğimi
vermeyeceğin o cevaba
bel bağlardım

peki güzel sevgili
beklemekle bir ömür geçer mi ?
birkaç umut tanesiyle
giden geri döner mi ?
"döner sandım"
yanılmışım
gelmeyen hiç dönmüyormuş…
V