Ümitsizlik bizim işimiz değil.. Gittin ama bitmedin..
Hani bana "yazmadan nasıl durabiliyorsun ya!" demiştin...
Aslında duramıyorum da, yazacak bir şey, söyleyecek tek kelime bırakmadın geride..
Çektin gittin bir anda! Ne bir ses, ne bir nefes bıraktın ardında.. Sadece gittin…
Oysa bu neyin diyetiydi anlayamamışken!
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta