1978 -kimbilir ne kadar daha...
Ne zaman yatsam dizlerinde,
bil ki çıkarmış olurum maskelerimi...
Tüm iki yüzlülüğümü çıkarıp atarım benliğimden,
savururum bir kenara...
Tamamen savunmasız...
Tamamen saf...
Tamamen ben olurum yalnızca senin kollarında...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta