Yaranamadım şu yalan dünyaya,
Gecelerim kara gündüzlerim kara.
Yalvarırım gülmek için Tanrıya,
Gönlüm kara, sevgilerim kapkara.
Herhalde bu dünyanın kanunu,
Hayatını güzel yaşamaya pak,
Gittiğinde yaşam seninle gelmeyecek.
Güzelliği, samimiyeti görmeye bak
Çünkü gidenler geri gelmeyecek.
Bu şehirden çekip gittiğinde,
Sen yaşadığın hayatı beğenmesen de,
O hayatı yaşamak isteyen ne çok insan var.
istediğin hayatın özlemini çekmektense,
Yaşadığın hayatın tadına var.
Yaşadığın hayatı çok sevdiğin,
Canım sevgilim benim, her şeyim sendin,
Seven gözlerimde sen bir meleksin,
Kalbimde açılan bir tek çiçeksin,
Seni sevdiğime pişman değilim.
Aciz gönlümde her zaman meleksin,
Zaman Çalmak
Zamanın içinden zaman çalmak
Ne mümkün ne de gerekli
Zamanın içinde zaman var
Ne çok ne de az
Dün bir şiir okudum
“Affediyorum herkesi” diyordu
Ben de karar verdim
Hayatıma giren herkesi affedeyim
Arkamdan konuşanları
Gönlümü çalanları
Hani sözcüklerin bittiği bir an vardır,
Sanki kelimeler zincire vurulmuşlardır.
Sen çıkmalarını istersin
Ama onlar çıkmazlar.
Dizilmişlerdir kapının önüne,
Kapı açılmaz,
KONUŞMADIK
Ellerini tuttum,
Uzun süre konuşmadım,
Sadece ellerini tuttum,
Onun yüzüne de bakmadım,
Kötü Miras
Hepimizin annesi babası çok kötü,
Dünyayı mahvettiler,
Arılar yok oluyor,
Penguenler ölüyor,
Keman Çalan Kadın
Kadın, keman çalarak,
Dans ederek,
Çok da güzel olmayan sesiyle,
Şarkı söylüyordu.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!