Saçların Şiiri - Haydar Hakan Giresunlu 2

Karşılıksızdı sana olan aşkım.
Zaten hiçbir karşılığı yoktu.
Belki biraz afacanlık,
belki de masum bir çocukluktu.

Düşlerimde görebilmek için seni,
erkenden uykuya dalar,
geceler bitmesin diye
bütün kalbimle dua ederdim.

Gün doğmadan uyanırdım
her sabah.
Uykulu gözlerle pencereye koşar,
kapımızın önünden
geçişini beklerdim.

Sokağın başından duyulurdu
topuklularının sesi.
Üzerinde kırmızı palton,
ayaklarında siyah çizmelerin...

Öyle bir yürürdün ki,
attığın her adımda
sanki zaman dururdu.

Tüm sokağı sarardı
rüzgârda savrulan saçlarının kokusu;
biraz portakal çiçeği,
birazcık menekşe...
Her mevsim bahar olurdu.

Özlemle bakardım ardından.
Bir zaman sonra
hayalin de senin gibi
gözden kaybolurdu.

Ve senden geriye kalan,
pamuk şekeri tadında
bir parça mutluluktu.

Yıllar geçti...
Sen gideli bizim mahalleden.
Kim bilir şimdi neredesin,
kim bilir kiminlesin...

Kızıma verdim senin adını.
Her seslenişimde
saçların gelir aklıma;
rüzgârda savrulan saçların...

Karşılıksızdı sana olan aşkım.
Çünkü
karşılığı yoktu
bütün aşklarımın.