Saçlarımda Ahmaklık Şiiri - Yusuf Aksakal

Deniz büyümüş, köpük bağlamış saçları örülü
Dağınık olan bendim başı da köpüklü
Babasıyla yarışan patenli kız
Topa durmuş gencin biri İnsanlar sesine tutulmuş
Biri asi iki sarhoş Hiç ağlayıp zırlamamışlar gibi
Annelerinden hiç söz işitmemişler gibi

Sırtımda içip şarkı dinleyen akranlar
Zil zurna bize yürüyen bulutları tanıyıp, görmediler
Yağmur inince tenleri kıymetendi kalktılar
Küfür kıyamet Sanki hiç arkalarını dönüp gitmediler

Büyük adımlar koca koca adımlar
denizi arkama alıp yarıladı
Bir kaç müze kocaman saraylar
Az buçuk dediğine yetiştim
Bir seni çiğneyemedi kalbim

Yaşını bilmem bahardalından al al tokaları
Ufak tefek elleri
yerde bulduğu lastik balıklı zokayı
Eline anca sığdırmış
Tuttum tuttum balık diye diye
babasının kovasına indirdi
Yaşımı bilirim saçlarımda ahmaklık
hala da gider gelirim
Gerçeğin ne gereği kaldı ne tasviri
hepimiz kalbimizdekilerin yarım yamalak taklidi
Başı boş utançlar, kimsenin sahiplenmediği
Eli dallara dişleri bahara bulaşanlar...
Şiirler de kaldıramaz bunca vebali