Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
O kadar yoğun duygularla yazılmış ki bu her sözcüğünde aşikar.İşte bu! Her sözcük bütün yaşanmışlığı anlatıyor.Kimin için,niçin çekildi bu acılar bilinmez ama şiirlerinizi çok sevdim.Devamı gelir umarım...