Sabit İnce Şiirleri - Şair Sabit İnce

Karaözü denmiş ak olan yere,
Akça özler dolu Karaözünde.
Kevser ırmağıdır akan her dere,
Gel testiyi doldur Karaözünde.

İlim, irfan, medeniyet oradan,

Kah yanarım kah sönerim
Kah pervane kah dönerim
Kah ağlarım kah gülerim
Kah dağlarda dumanım ben

Kah deliyim kah divane

On sekiz bin alem nedir ki bana,
Ararım Leylamı bulana kadar.
Bulamazsam niye geldim cihana,
Kararım son nefes kalana kadar.

Sevgi şerbetinden mayamız kardı,

İnsan ol insan

Kimsenin saçında da ak olma
Birinin degönülüne yük olma
Elalemin kazacına bak olma
Bunları yapma ki insan ol insan.

İNSAN DERİM

Menfaatsiz hatır soran
Haksızlığa karşı duran
İnsan için kafa yoran
İşte buna derim insan..

İNSANI SEV İNSANI

Sevgi her derde çare
İnsanı sev insani
Yüreğin etme yare
İnsanı sev insanı.

Yalanlar Bunlar

Ayakkabıcı : Giydikçe açılır derse
İnanma o ayakkabı dar gelir sonra
Emlakçı merkeze on dakka derse
Heveslenme o ev zor gelir sonra.

Sanma gülüm /her sevgili /sevilecek /bir yar olur

Her sevgili /sevilir mi /belki de ol /bedyar olur

sevilecek /belki de ol /seni yakar /bir har olur

Nasılgeldi geçti aklım almadı
Bir de baktım yaşım altmışbeş olmuş
Anladım enerjim gücüm kalmadı
Bir de baktım dişim elimde kalmış.

VALLAHİ DOSTLAR

Deli sözünü dudaktan
Yiğit gözünü budaktan
Veli özünü bir haktan
Ayırmaz vallahi dostlar.