Sabır ve tavır Şiiri - Kemal Tekir

Hz. Mevlânâ’ya göre; bir insanın kişiliği,
Yokluklar ve zorluklar karşısında gösterdiği sabır,
Varlıklı olduğunda insanlara karşı gösterdiği tavırla ölçülür.

Çünkü darlıkta herkes biraz hakikate yaklaşır,
Nefis geri çekilir, gönül konuşur.
Asıl imtihan, kapılar ardına kadar açıldığında başlar.

Lokma büyüdükçe şükür de büyüyor mu?
Sofran genişlediğinde kalbin daralıyor mu?
Elin verene mi dönüyor, alana mı?
Sabır, ateşte pişen bir hamur gibidir,
İnsanı ekmek eder, bölüşülen.

Tavır ise aynadır,
Varlığın yüzünü gösterir.
Yoklukta eğilmeyen baş,
Varlıkta kibirle yükselmiyorsa
İşte orada insan tamam olur.
Ne darlıkta isyan,
Ne bollukta unutuş…
Yolun özü budur.